به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، مردم و توريست هاي شهر لس آنجلس هنگام غروب آفتاب براي قدم زدن در بلوار ها بيرون مي آيند. اما اگر نوري که بر خيابان ها مي تابد قادر به توليد جريان برق نيز باشد چه؟ اين سؤالي است که اسکات بروسو، مهندس برق، از اهالي ايالت اوهايو مطرح کرده است. به گزارش مجله «نيو ساينتيست»، وي طرحي براي خيابان هاي آينده طراحي کرده است. اين بلوارها نبايد با قير، بلکه بايد با پانل هاي خورشيدي مفروش شوند.

مساحت خيابان ها، بزرگراه ها و سطوح پارک ها در آمريکا در مجموع بيش از 100هزار کيلومترمربع است. اگر اين سطوح با پانل هاي خورشيدي مفروش شوند، کمک مهمي براي تأمين نيروي برق کشور محسوب مي شود ـ از طريق شبکه هاي خياباني نيز زيرساخت هدايتي لازم براي انتقال برق به مصرف کنندگان در دسترس است.

ايده بروسو توليد پانل هاي مربعي شکل 7/3 متري است که با عرض خطوط عبور بزرگراه ها بن الت متناسب است. از طريق اتصال به سيستم هدايتي تعبيه شده در زير خيابان، انتقال برق توليد شده در طول خيابان ميسر مي شود.

در آمريکا خورشيد در طول کل سال به طور متوسط روزانه 4 ساعت مي درخشد. اگر بهره وري متوسط را 15 درصد فرض کنيم، هر پانل خورشيدي مي تواند روزانه 6/7 کيلووات ساعت انرژي توليد کند. برق توليدي مي تواند در منازل، همچنين جايگاه هاي بارگيري اتومبيل هاي برقي کنار خيابان مورد استفاده قرار گيرد.

براي محقق ساختن رؤياي بروسو، خازن ها جديدي لازم است. در غير اين صورت به هنگام تابش شديد خورشيد در روز نيروي برق اضافي زيادي توليد مي شود و در مقابل شب ها کمبود نيروي برق وجود خواهد داشت که بايستي از طريق دستگاه ها توليد کننده برق مرسوم جبران شود. تهيه چنين خازن هايي به معناي صرف هزينه هاي زياد است.

اداره بزرگراه هاي آمريکا از بروسو درخواست کرده است که تحقيقات مربوط به کشف مواد پايدارتري براي ساخت پانل هاي خورشيدي را انجام دهد. زيرا اين اداره که مسئول بزرگراه هاي آمريکايي است، دريافته که سلول هاي خورشيدي گزينه جالب توجه براي تأمين مالي حفظ و نگه داري بزرگراه ها است.

طبق محاسبات بروسو هزينه ساخت هر پانل خورشيدي 7/3 متري معادل 10هزار دلار (7900 يورو) است. اين تقريباً چهار برابر يک قطعه قابل مقايسه از جنس قير يا بتون هزينه بر است. البته در صورت که ماده مناسب و پايدارتر يافت شود، پانل ها مي توانند نسبت به پوشش هاي خياباني معمول مدت طولاني تري قابل نگه داري باشند و اين پانل ها نيروي برق توليد مي کنند. به گفته بروسو:«اين مي تواند به شرايطي منجر شود که پوشش خيابان ها در طول سال ها به لحاظ مالي هزينه نگه داري خود را تأمين کنند.»

اين مهندس آمريکايي معتقد است که سلول هاي خورشيدي در خيابان بيشتر از پشت بام ها، جايي که امروزه معمولاً نصب مي شوند، ايمن هستند. آنها روي سقف فقط عملکرد توليد نيروي برق را بر عهده دارند ـ و همزمان جايگزين يک ماده ساختماني نمي شوند. بدين ترتيب در مقايسه نصب آنها خيلي گران تر تمام مي شود.

به علاوه بايد جريان برق هنوز بايد به داخل شبکه عموم تغذيه شود و ـ همانند پانل هاي خورشيدي ـ زيرساخت هدايتي آن در مسير خيابان ميها نيست.